Dobra, nie chce mi się czekać, raczej spać, a więc…

… coś napiszę.

Standard – dziś jak zwykle było tak samo. Siedzę w domu. Nie szukam rozrywki. Jestem odludkiem chyba…

Kilka pomysłów po co blog. Ot żeby się bawić z samym sobą. Często rozmawiam sam ze sobą, i nie nie jesteśmy wariatami. Przynajmniej jeden z nas nie jest. Znaczy się Ja.

Mogę Morvan promować, ale w sumie po co. I tak jest to państwo idealne dla mojej rodziny.

Dobra. Teraz pomysły na zrobienie tego bloga innym niż szywstkie. Czy jakoś tak. Znaczy sztuczna oryginalność – może będę do każdej notki zmieniał obrazek na górze? To jest myśl. Tam można wmalować swoją osobowość. Która wbrew pozorom  nie jest tak skomplikowana jak próbują nam wmówić.

Czy zawsze jak o czymś piszę to muszę popadać w metafizykę? :-] Tu byłem. Radecki.

Co to jest?

To jest standardowa notka otwierająca. Autor popisze trochę, że nie wie czemu otwiera swój blog, bo zawsze był ich przeciwnikiem. Będzie powątpiewał w swoją aktywność na nim. Pewnie kogoś pozdrowi. Takie tam.

Właściwie to nie wiem czemu otwieram ten blog, zawsze deklarowałem się ich przeciwnikiem, i to bardzo zaciekłym. Ale blogowanie stało się odrobinę bardziej poważne. Albo bardziej popularne, bo wbrew pozorom poważnych ludzi jest więcej niż wszelkich innych. Co w sumie (owa popularność) powinno być kolejnym argumentem kontra. Ale cóż. Bywa.

Nie wiem jak będzie z aktywnością. Nikt mnie do bloga nie przekonywał, więc muszę przekonać sam siebie. Takie życie. Tym bardziej że normalnie to raczej byłem z tych skrytych. Nie cichych a skrytych.

Pozdrawiam w kolejności prawdopodobnie nieprzypadkowej Kasię, Kefa Tinky-Winky, Kefasa i Czekana. To by było na tyle. Ile po otwarciu powinna się pojawić pierwsza notka? Trza by sprawdzić.

 Panye Prezesye, melduyę wykonanye zadanya.